Werelddierendag: politiehonden PZ VLAS in de kijker

Zoals elk jaar is 4 oktober Werelddierendag. De politiezone VLAS maakt van deze dag gebruik om al haar politiehonden én uiteraard ook hun toegewijde geleiders in de kijker te zetten. Afgelopen zaterdag haalde onze hondenbrigade zelfs de weekendeditie van Het Laatste Nieuws.

Jari Amerijckx en Duitse herder Roxy en Mechelse herders Kida en Jaxx

Teamchef van de hondenpatrouille zone Vlas

‘Mijn honden wijken nooit’

‘Ik neem mijn werk letterlijk mee naar huis. Vijftien jaar geleden ben ik bij de politie gestart en op ongeveer hetzelfde moment kocht ik mijn eerste hond. Toevallig werd toen net de hondenbrigade opgericht en zo begon ik als patrouillehondengeleider. Ondertussen ben ik na heel wat opleidingen doorgegroeid tot hoofdinspecteur. Ik coördineer de hondenpatrouille en neem zelf ook deel aan acties met een van mijn drie drugshondjes. Kida is een actieve drugshond, ze speurt naar verdovende middelen in voertuigen, woningen, gebouwen, parken, pleinen en snelwegberms. Roxy is een actieve en passieve drugshond, zij kan ook drugs opspeuren op mensen, in stations of op festivals bijvoorbeeld, en Jaxx is nog in opleiding. Als team, geleider en hond, heb je er samen minstens 760 uur training op zitten voor je start. In Roxy’s geval is dat dus meer dan 1.500 uur. Die band is met niets te vergelijken.

Ik spendeer meer tijd met mijn honden dan bij mijn vrouw of kinderen. Heel veel commando’s en bevelen gebeuren dan ook puur op lichaamstaal. Zij weten wat ik wil en ik weet wat zij denken. Je vormt echt een team en je gaat voor elkaar door het vuur. Een patrouillehond vervangt makkelijk tien collega’s. Onze honden zijn bovendien zo getraind dat ze nooit achteruit gaan. Ongeacht of er tien of honderd man voor hen staan. Als het er op aan komt, heb ik daarom liever een hond dan een collega naast me. Maar tegelijkertijd zijn politiehonden ook echt deel van je gezin en drugshondjes zijn bovendien supersociaal. Dat moet ook, zodra we agressie opmerken wordt hun opleiding stopgezet. Als je met een hond op stap bent, word je immers veel makkelijker aangesproken, de drempel is lager en ik ben er van overtuigd dat je veel vermijdt gewoon door aanwezig te zijn met je hond. Er zijn minder vechtpartijen in de uitgaansbuurt als je er met je hond patrouilleert. Het is moeilijk in cijfers te gieten, maar in mijn politiezone, Vlas, beseft de leiding hoe honden het verschil maken. Ons hele leven staat dan ook in teken van onze honden. En onze honden weten perfect wat er van hen verwacht wordt. Zodra ze een bepaalde leiband of mijn uniform zien, beseffen ze dat er gewerkt wordt, dat is een feest voor hen. Ik neem altijd minstens een hond mee, ook al staat er administratie gepland, en wie thuis blijft, begint meteen te mokken.

Herders hebben een enorme werklust en constant nood aan fysieke en mentale uitdaging. Drugs vinden is voor hen een spel. Zodra ze iets ruiken moeten ze immers hun weg zoeken om op die ene plek te geraken. Toch zijn het niet hun kwaliteiten die de doorslag geven als we een hond in het nest gaan selecteren. Uiteraard moeten ze aan bepaalde voorwaarden voldoen, maar bovenal moet er een klik zijn. Als die er niet is, lukt het niet. De band tussen hond en baasje, daar begint alles mee.’